Strona główna

Raport: Rynek pracy w Polsce i UE

Strona główna

Co nowego od maja 2004 r.?


 powrót do spisu

 

Co nowego od maja 2004 r.? 


         Od maja 2004 r. dla Polski rozpoczął się nowy etap w kwestii podejmowania pracy za granicą przez polskich obywateli. Mimo zróżnicowanego podejścia państw Unii do problemu przyjęła ona wspólne stanowisko w sprawie konieczności zastosowania rozwiązań przejściowych. Pomimo wcześniejszych oczekiwań jedynie Wielka Brytania, Irlandia, Szwecja zadeklarowały nieograniczony dostęp do swoich rynków pracy już od chwili wstąpienia Polski w struktury UE.
         W 2003 r. w UE pracowało legalnie 450 tys. Polaków 13. Od momentu wejścia Polski do UE już ok. 500 tys. osób podjęło legalną pracę 14. Ministerstwo Gospodarki i Pracy szacuje, iż w ciągu najbliższych 10-12 lat do pracy w krajach UE wyjedzie 15:

 

Ilu Polaków wyjedzie do pracy w ciągu najbliższych 10-12 lat?
Państwo Minimum (w tys.) Maksimum (w tys.)

Austria 

23 

123

Belgia 

14 

106

Dania  

16 

85

Finlandia  

90

Francja 

43 

134

Grecja 

12

Hiszpania  

45

Holandia  

15 

104

Irlandia  

44

Luksemburg 

34

Niemcy  

195 

410

Szwecja 

12 

102

Wielka Brytania

25 

91

Włochy  

27 

93

 

         Polacy są najczęściej zatrudniani w rolnictwie, przemyśle budowlanym, gastronomii i turystyce oraz usługach medycznych.

 

Na podstawie: J. Bielecki, Trudniej o pracę bez konstytucji, „Rzeczpospolita” z 4-5 czerwca 2005 r., s. 1.

 

         Chcąc wyjechać do pracy za granicę, w pierwszej kolejności należy znaleźć pracodawcę, który zobowiąże się, iż zagwarantuje nam miejsce pracy, a dodatkowo wykaże tamtejszemu urzędowi pracy, iż w obecnej chwili, w macierzystym kraju nie znajduje odpowiedniego kandydata na istniejący wakat. Niestety, nie w każdym kraju członkowskim obywatel polski może znaleźć i podjąć pracę. Wiele państw, bojąc się „zalewu” tańszej siły roboczej, wprowadziła tzw. okresy przejściowe. Okresy te na ogół wynoszą 7 lat i są podzielone według zasady 2+3+2. Oznacza to, iż po upływie kolejnych 2 lub 3 lat okres ten może zostać zniesiony. Z racji bliskiego sąsiedztwa dla Polski kluczową rolę odegra postawa Niemiec. W tej chwili największy odsetek legalnie pracujących obywateli przypada właśnie na obszar naszego zachodniego sąsiada. Jednak Niemcy ze względu na własne duże problemy gospodarcze i wzrost bezrobocia optują za jak najdłuższym okresem przejściowym. Podobną postawę wykazuje Austria. Kontyngent na 2006 r. zmniejszono z 8 tys. do 7,5 tys. osób 16. Pewnym „pocieszeniem” będzie zastosowanie względem Polaków tzw. preferencyjnego traktowania – jeśli na wolne miejsce pracy nie zgłosi się obywatel jednego z państw członkowskich, to pierwszeństwo z korzystania z oferty będą mieli obywatele nowych państw członkowskich.
         Kraje, które zadeklarowały szybkie otwarcie swoich rynków, są dla nas bardzo atrakcyjne, ponieważ wzrost gospodarczy jest tam wyższy niż unijna średnia, a bezrobocie – znikome. Bezrobocie w Irlandii wynosi 4,3%, Holandii – 4,7%, Wielkiej Brytanii – 4,6%, Danii – 4,8%, Szwecji – 6,2%, co jest poziomem zdecydowaniem mniejszym od wartości polskich 17. Niestety w Polsce prawie 40% osób w wieku 15-24 nie ma pracy, co stawia nas w hierarchii niechlubnego, unijnego lidera bezrobocia 18. Najłatwiej znaleźć pracę w Wielkiej Brytanii, Holandii, Szwecji i Danii, gdzie zatrudnienie przekracza 70%. Prymusem jest Dania, gdzie pracuje ponad 3/4 osób w wieku produkcyjnym 19.
         

Pracy najlepiej szukać już przed wyjazdem. Oferty znajdują się m.in. w takich miejscach, jak:

 

  • Polskie Urzędy Pracy – www.praca.gov.pl – adresy niepublicznych biur pośrednictwa pracy za granicą, które posiadają stosowne zezwolenia Ministerstwa na prowadzenie pośrednictwa pracy za granicą,
  • agencje pośrednictwa pracy za granicą – kandydat do pracy składa w nich nieodpłatnie swoje CV,
  • EURES – serwis z ofertami pracy z wszystkich państw UE; oferty są składane przez zagranicznych pracodawców, którzy chcą zatrudnić obcokrajowców; w serwisie również można umieścić własne CV – informacje na www.europa.eu.int/eures lub w wojewódzkich urzędach pracy w Polsce,
  • serwisy internetowe danych państw (patrz poniższa tabela),
  • międzynarodowe serwisy o pracy, m.in.

 

 

         Swobodne podejmowanie pracy przez Polaków w krajach UE jest wprowadzane stopniowo. Zlikwidowano wiele barier utrudniających pracę w państwach członkowskich.
         Przepisy dotyczące zatrudnienia Polaków ulegają szybkim zmianom, dlatego przed wyjazdem do konkretnego państwa należy zawsze zweryfikować w polskich placówkach dyplomatycznych podawane przez środki masowego przekazu informacje. Wszystkie kraje „starej” Unii muszą do 30 kwietnia 2006 r. zgłosić Komisji, czy decydują się na przedłużenie okresów przejściowych o kolejne 3 lata. Potem zgodnie z traktatem akcesyjnym mogą przedłużyć okresy przejściowe o kolejne, ostanie 2 lata, pod warunkiem, iż przedstawią Komisji powody tej decyzji 21.

 

Austria | Belgia | Czechy | Cypr | Dania | Grecja | Finlandia | Francja | Hiszpania | Holandia | Irlandia | Luksemburg | Litwa | Łotwa | Estonia | Malta | Niemcy | Portugalia | Słowacja | Słowenia | Szwajcaria | Szwecja | Węgry | Wielka Brytania | Włochy

 

         Więcej informacji na temat pozwoleń i procedur w poszczególnych krajach Unii znajduje się w sekcji „Praca w UE” na www.pracuj.pl/student.
         Sposobem na podjęcie legalnej pracy pozostaje samozatrudnienie (możliwość uprawiania wolnego zawodu, świadczenia usług rzemieślniczych, przemysłowych, handlu w krajach UE). Prawo to przysługuje obywatelom Polski już od grudnia 1999 r., od momentu podpisania układu stowarzyszeniowego z UE. W celu założenia własnej firmy Polacy muszą postarać się o wizę pobytową, przedstawić wiarygodny plan biznesowy. Dodatkowo osoba prowadząca działalność w formie samozatrudnienia na terytorium poszczególnych państw członkowskich powinna wykazać się stosownym wykształceniem i doświadczeniem w zakresie prowadzonej działalności. Docelowo obywatel polski prowadzący firmę w Polsce po otrzymaniu zlecenia na realizację określonego zadania w innym państwie będzie mógł udać się tam bez ubiegania się o zezwolenie na pracę. W ten sposób status obywateli polskich zrówna się ze statutem obywateli pozostałych państw członkowskich. Obecnie, zwłaszcza na terytorium Niemiec i Austrii, istnieje szereg ograniczeń związanych ze świadczeniem usług (budownictwo i branże pokrewne), co w istotny sposób ogranicza możliwość świadczenia pracy na terytorium wymienionych krajów.
         Wszelkie informacje na temat uznawalności kwalifikacji zawodowych zdobytych w Polsce można uzyskać w Biurze Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej w Warszawie (polski contact point) oraz w tzw. contact points, których adresy można znaleźć na stronie Komisji Europejskiej:
http://europa.eu.int/comm/internal_market/qualifications/docs/contact-points/info-points_en.pdf

 


13 A. Stankiewicz, Od 1 maja 2004 praca w Unii, „Rzeczpospolita” z 16 lipca 2003 r., s. 1.

14 J. Ćwiek, Za chlebem lądem i przez morze, „Gazeta Wyborcza” z 21 listopada 2005 r., s. 1.

15 A. Borowiec, Jak szukać pracy w Europie, „Gazeta Wyborcza” z 1 września 2004 r., s. 1.

16 J.J. Olszewski, Austria zaostrza przepisy, „Rzeczpospolita” z 22 listopada 2005 r., s. 2.

17 Dane Eurostat.

18 K. Niklewicz, Polska – unijny lider bezrobocia, „Gazeta Wyborcza” z 20 października 2005 r., s. 27.

19 A. Słojewska, Polska na szarym końcu, „Rzeczpospolita” z 20 października 2005 r.

20 PCG, Jak znaleźć pracę w Europie, „Gazeta Wyborcza” z 15 grudnia 2004 r., s. 7.
21 PAP – wrzesień 2005 r.


 

 powrót do spisu

 

 

opublikowano: 6 lutego 2006 13:18

Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie
ul. Sucharskiego 2, 35-225 Rzeszów, fax: +48 17 866 12 22
Lista Telefonów Uczelni
Strona głównaDrukujDo góry